پنجشنبه با 8 تا از دوستان دانشگاهم رفتیم باغ یکی دیگر از دوستانمان. همیشه به داداشم که با دوستانش میرفتند باغ حسودیم میشد و میگفتم چرا ما نمیتوانیم برویم ولی پنجشنبه ما هم  رفتیم و واقعا هم خوش گذشت . با اینکه تعدادمان کم بود ولی چون خیلی به هم میخوردیم و کسی نبود که ساز مخالف باشد خیلی خوش گذراندیم. هر اتیشی تونستیم سوزوندیم و هر شیطنتی تونستیم کردیم. از رقصیدن با تنها آهنگ رقصی که توی نوارهای دوستم پیدا میشد تا جوجه درست کردن و آب پاشیدن به همدیگه و راه رفتن توی محله و توت خوردن و عکس و فیلم گرفتن تا سربسر گذاشتن و عاصی کردن الاغ همسایه و سوار گاری بزرگ و تمام فلزی رها شده توی کوچه شان . تازه اش رشته هم درست کردیم و از درخت هم بالا رفتیم و انقدر آلوچه خوردیم که داشت حالمان بد میشد. برای برگشتن بابای دوستمان با ماشینش ما را رساند دم ایستگاه اتوبوس و فکر کنین چطوری ما 8 تا توی پژو جایمان شد؛ دو تا که جلو نشستیم و یکی هم روی پای ما و 5 تا هم عقب!! اونی که روی پای ما نشسته بود سرش را تا آخر مسیر گذاشته بود روی داشبورد و نمیتوانست سرش را بلند کند یا حتی به سمت ما بچرخد. تا وقتی داشتیم برمیگشتیم خانه اصلا احساس خستگی نمیکردیم ولی تا رسیدم خانه فهمیدم چقدر خسته ام و دلم میخواست همان ساعت8.30 بیفتم توی رختخواب ولی تا 11.30 دوام آوردم و فردایش برای کوه رفتن نتونستم بیدار بشم.