دیشب کلی از روی اتش پریدیم ، دور آتش رقصیدیم و شعر خواندیم و سر به سر همدیگر گذاشتیم و دوستان مان را که مدتها بود ندیده بودیمشان دیدیم و دوستان جدیدی هم پیدا کردیم . هر سال با خودم فکر میکنم وای چه قدر خوب است من امسال هم در این جشن هستم و هنوز برایم خسته کننده و لوس و بی مزه نشده، چه قدر خوب است که هنوز میتوانم از بودن با خانواده ام و دوستانم لذت ببرم، چه قدر خوب که این همه دوست و آشنا دور و برم هست که هنوز هم دارم کشفشان میکنم و ازشان خسته نشده ام ،چه قدر خوب که من انقدر احساس خوشبختی میکنم و میتوانم انرا به زبان بیاورم، چه قدر از این دردی که در بدنم پیچیده ، به خاطر شیطنت ها و جست و خیزهای دیروز، خوشم میاید، چه قدر بوی خاک و اتش را دوست دارم با اینکه تمام اتاق را پر کرده و همه میگویند کاش لباس هایت را می شستی تا بوی اتش بپرد ،چه قدر از اینکه دیشب روی خاک نشستم پاهایم را در دلم جمع کردم به شعری که خوانده میشد گوش کردم و حرارت و برق اتش را در تنم و چشمانم ذخیره کردم بدون اینکه به متلک های اطرافیانم گوش کنم (حتی بشنوم چه میگویند) خوشحالم و چه خوب که هنوز جشنها و ایین هایی داریم برای خودمان که انجامشان میدهیم و از انجام دادنشان – در حال حاضر در این اخرین روزهای اسفند-  لذت میبریم از خانه تکانی و شیشه پاک کردن و سقف روبیدن گرفته تا چوب جمع کردن و اتش روشن کردن و پایکوبی کنار اتش تا هفت سین چیدن و تخم مرغ رنگ کردن تا لحظه سال تحویل و صدای توپ و عیدی گرفتن و دید و بازدید ها. خوشحالم که این جشن های اندک به جا مانده مان را حفظ کرده ایم .سالی جدید منتظر است تا ما انرا پر از روزهایی نو ، شاد و موفق بسازیم. به امید این سال.

یعنی عیدی های امسالم چیه؟