میخواستیم یه برنامه یه روزه برویم کلاه قاضی (20کیلومتری  بعد اصفهان) که یه بچه ها به سرپرست گروه گفته بود" بیا یه جایی بریم که شصت فرسخ دور شویم از شهر که بتونیم روزه نگیریم" ، سر همین با هم حرف زده بودند که اون یه دوست گفته بود" واقعا به نظرت این مسئله الان در این زمان درسته؟ به نظر من این مسئله  برای زمانی درست بوده که مردم به سختی وازصبح تا شب و با اسب و شتر و حتی پیاده مجبور بودن مسافرت کنند و خیلی خسته و تشنه و گرسنه میشدن وروزه گرفتن توی اون شرایط خیلی بهشون ظلم بوده ولی الان که مسافرت ها انقدر راحت شده و مسافت های طولانی رو هم به راحتی و در عرض چند ساعت با هواپیما و اتوبوس و ماشین انجام میدن و خستگی هم براشون نداره چرا باز باید همون قوانین رعایت بشه در حالیکه دیگه زمانش نیست."

من هم با این حرف خیلی موافقم که قوانین شرعی و حتی حقوقی و قانون اساسی باید بر حسب زمان و شرایط تغییر کنه و با پیشرفت علم و دانش و فرهنگ مردم اونها هم پیشرفت کنند یا حتی همین اعتقاداتی که داریم میتونیم برحسب تحقیق یا فکرهایی که میکنیم بعضی عقاید خاص خودمون رو داشته باشیم نه فقط چون توی یه خانواده مثلا مسلمون ،... متولد شدیم همون چیزهایی رو قبول داشته باشم و دقیقا همون دستوراتی که دینمون داده رو اجرا کنیم بدون اینکه فکر کنیم آیا اصلا این کاری که داریم انجام میدیم رو قبول داریم یا نه و چرا قبولش داریم و چرا نداریم ؟ به نظر من آدمهایی که از دید مردم خیلی مسلمون یا مذهبی نیستند ولی با فکر و تحقیق خودشون یه چیز رو قبول میکنن یا کاری رو انجام میدن ارزششون (خودشون و کارشون یا اعتقادشون) از اونایی که همین جوری چون خونواده شون این کار رو میکرده یا دستور دین است و از بچگی با این اعتقاد بزرگ شدن خیلی بیشتره .