امروز یه سال از اون روزی که این وبلاگ ساخته شد میگذره و خیلی چیزها توی این یکسال تغییر کرده . اولین روزی که فکر ساختن این وبلاگ رو یه دوستام تو کله من انداخت نمیدونستم میخوام چی توش بنویسم هنوز هم معلوم نیست چی توش بنویسم بستگی به اتفاقاتی داره که  توی خونه یا دانشگاه برام میافته، چیزهایی که میخونم یا فکرهایی که ذهنم رو مشغول میکنه یا مدتها بهش فکر کردم، اتفاقاتی که توی زندگی دوستان و اطرافیانم شکل میگیره و اتفاقا من از این مسئله راضیم- که تا وقتی شروع به انتخاب و نوشتن نکردم نمیدونم چی رو میخوام بنویسم- . یه چیز دیگه هم که خیلی برام لذت بخش بوده پیدا کردن دوستای جدید بوده یا بهتر شدن روابطم با دوستای دیگم یا بهتر شناختن نزدیکترین فامیل نسبی ام که همیشه دوس داشتم بهتر بشناسمش ولی هیچوقت نشده بود چون فکر نمیکردم شخصی باشه که بشه باهاش رابطه برقرار کرد. ولی یه بدی بزرگ این وبلاگ، دور کردن، جدا کردن من از کاغذ و خودکارم بوده که سالها یکی از دوستای خوبم بودن. حالا دیگه کمتر از احساساتم نسبت به افراد مختلف مینویسم و اگه یه روزی این وبلاگ از بین بره یا پوشه ای که توش مطالب وبلاگم رو ذخیره کردم پاک بشه من خاطرات و احساسات و فکرهای یکسال – و شاید چند سال -  از زندگیم رو از دست دادم .