دیروز بهد مدتها!!!!! در واقع بعد یه هفته رفتیم خونه یه پسرای گروه کوهمون که با هم ماکارونی بپزیم که یه بحث جالبی پیش اومده  بود که : اینکه همیشه تو دینی های مدرسه و دانشگاه این مثال معروف رو خوندیم که انسان نمیتونه ماهیت الکترون و موجی و ذره ای بودن نور رو معلوم کنه و این به دلیل نقص دانش بشری یه. یه بچه ها حرفی میزد که این رو نقض میکرد و در واقع تموم این چیزایی که تو این همه سال در مورد خدا و تو دینی ها خونده بودیم رو زیر سوال میبرد : اینکه ما نمیتونیم اینکار رو بکنیم به خاطر نقص دانش ما نیست به خاطر ماهیت خود نور و الکترونه و هرچند هزار سال هم که بگذره و هر چقدرم که دانش بشر رشد کنه و کامل بشه انسان ها نمیتونن اینکار رو بکنن چون نمیتونن. به نظرم نه خود این حرفش، بلکه بیشتر اینکه این رو از زبون یه آدمی میشنیدم که خودش مذهبی ولی از اون مذهبی ها یا کلا از اون دسته آدمایی یه که روی اعتقاداتش و چیزایی که میشنوه و یاد میگیره فکر میکنه و حتی روشون شک میکنه چیزایی که سالهاست باهاشون بزرگ شده و قبولشون داشته . به نظرم این وظیفه همه ما آدماس که هرچی رو که بهمون یاد میدن یا میخونیم و میشنویم رو قبول نکنیم نه اینکه الکی به همه چیز ایراد بگیریم،نه، روشون فکر کنیم و سعی هم کنیم مطرحشون کنیم شاید دیگرون رو هم به فکر انداختیم. نظر شما رو کل این حرفا چیه؟