یه استاد آخوند داریم این ترم برای درس نهاد خانواده در اسلام ولی خودش اسم این درس رو میگه خانواده از منظرجامعه شناختی و روان شناختی وبا اسلامی که آخرش چسبوندن مخالفه. تا میاد تو کلاس عبا و عمامه اش رو برمیداره و خیلی هم استاد جالبی از آب دراومده. دیروز داشت خانواده سنتی و امروز رو با هم مقایسه میکرد که یه دفعه دیدیم لپ تاپش رو درآورد و گفت این آهنگ رو گوش کنین یه حکایتی یه . میخوام بعدش نظرتون رو راجع بهش بگین؛ آهنگ "آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا؟" که شعری است از شهریار برای دختری که عاشقش بوده ولی نگذاشته اند باهاش ازدواج کند ولی شهریار تا آخر عمرش نسبت به او وفادار میماند تا روزیکه در بستر مرگ بوده و دختر بعد سالها میاید بهش سر میزند و شهریار این شعر را برایش میگوید و میخواست نتیجه بگیرد که در قدیم با وجود همه اشکالات و بدیهایی که داشته عشق حرمت داشته و عشق ها واقعی تر بوده. شاید این طور باشد که الان عشقها کمتر واقعی باشد البته نه برای همه، خیلی ها هم هستند که واقعا عاشق هم دیگرند و سالهای سال هم عاشق باقی میمانند.

دوست دارم نظرتون رو بدونم.