- نوروز مبارک . هرچند با تاخیر دارم تبریک میگم ولی انقدر نوروز برام بزرگ و ارزشمنده که نمیتونم تبریک نگم رسیدنش رو. خوشحالم که با همه تلاشی که برای برانداختن این رسم دیرینه میشه ولی مردم اینطور به استقبالش میرن، طبیعت اینطور با زیبایی اش بهش خوشامد میگه و سعی میکنیم ما هم مثل طبیعت زنده بشیم. خوشحالم که سال نوی ما مثل سال نوی اروپایی ها توی برف و سرما اغاز نمیشه و با تغییر فصل مقارن است .

- چهارشنبه سوری امسال با اتفاق خوشایندی همراه بود . بیژن اومد مرخصی و تا اخر عید با ما بود. خیلی لذت بخش بود.

- عید امسال بعد از سالها رفتیم مسافرت . یه مسافرت درست و حسابی همراه با کلی تجربه و بنای تاریخی و کویر و طبیعت. رفتیم مشهد . از راه طبس رفتیم و از راه جندق برگشتیم. اکثر شهرهایی که توی راهمون بود رو دیدیم و بیشتر بناهای تاریخیشون رو. هرچند بیشتر این بناهای تاریخی آرامگاه شاعران بود و شعرهاشون با مردم همراه بوده ولی به مرحله ای رسیده بودند که انگار به عمد ازشون حفاظت و حمایت نمیشه تا خودشون ویران بشن. انقدر از شهر دور افتاده بودند که اگر برامون مهم نبود ببینیمیشون از خیرش میگذشتیم. چیزی که من رو بیش از همه آزار میداد این بود که توی شعرهای بزرگانی مثل فردوسی، خیام، همایی و... جاهایی که کلمه "شاه" بود رویش رو به صورت "علی" لاک گرفته بودند یا حتی اسامی اولین وزرای فرهنگ ایران رو شکسته بودند.

- حرم امام رضا هم رفتیم.  دیدن اون همه آدم که واقعا عاشق امام رضا بودند، برایش دعا میخوندند، گریه میکردند و به هر زحمت و فشاری بود میخواستند خودشون رو به ضریح برسونند برام خیلی جالب بود. دلم میخواد بدونم واقعا چی میشه که اینهمه مردم اینقدر عاشق آدمی مثل امام رضا میشن( فراتر از نیروی ماورائی اش)؟ و چی باعث این باورهاست؟ دوست دارم شما هم بخصوص در این مورد نظرتون رو بنویسید.

-  مورد جالبی که بخصوص در انارک (ده کوچکی نزدیک نایین در استان اصفهان) دیدیم این بود که با اینکه اثار تاریخی خاصی نداشتند ولی از همون آثار کم هم محافظت کرده بودند حتی هر وسیله قدیمی که توی خونه مردم روستاشون پیدا کرده بودند رو جمع کرده بودند و یه موزه کوچولو برای خودشون راه انداخته بودند یا خونه هاشون رو کاهگل نو کرده بودند و همه اینها در جذب مردم به انارک موثر بود .